Komentarze choroby: Borelioza.

W pierwszym stadium choroby, w miejscu ukłucia przez zakażonego kleszcza, po upływie kilku dni lub tygodni, występuje zmiana skórna w postaci powiększającej się czerwonej plamy lub grudki. Jest to tak zwany rumień wędrujący. Rumień w ciągu następnych dni i tygodni powiększa się na obwodzie a zanika (blednie) od środka. Okoliczne węzły chłonne często ulegają powiększeniu. Dodatkowo mogą występować objawy takie jak: gorączka, zmęczenie, bóle kostno-mięśniowe, brak apetytu oraz ból głowy. Niestety rumień wędrujący stwierdza się tylko u ok. połowy zakażonych osób co utrudnia wczesne rozpoznanie choroby. W tym okresie badania przeciwciał wypadają jeszcze ujemnie, potwierdzenie można uzyskać za pomocą badania PCR. Jednakże pojawienie się rumienia jest bezwzględnym wskazaniem do rozpoczęcia leczenia.
W drugim okresie choroby częste są objawy takie jak osłabienie, męczliwość, wędrujące bóle kostno-mięśniowe. Mogą pojawiać się na skórze, podobne do rumienia wędrującego, zmiany obrączkowate o mniejszym nasileniu. Pojawiają się objawy ze strony układu nerwowego takie jak bóle korzeniowe, porażenie nerwu twarzowego (obserwuje się opadnięcie kącika ust, asymetrię twarzy). Może występować zespół oponowy (objawiający się bólami głowy, nudnościami, wymiotami, sztywnością karku). Objawy ze strony układu stawowego pojawiają się kilka miesięcy od początku choroby i przebiegają w postaci obrzęku jednego lub kilku stawów, głównie kolanowych, rzadziej łokciowych, skokowych i biodrowych. Może również pojawić się chłoniak limfocytarny skóry, najczęściej po kilku tygodniach do 10 miesięcy w postaci sinoczerwonej grudki, twardszej nieco od skóry, najczęściej na płatkach usznych, brodawkach sutkowych i mosznie.
W trzecim okresie choroby dolegliwości stawowe, neurologiczne ulegają znacznemu nasileniu i mają charakter przewlekły. Zaburzenia neurologiczne przebiegają najczęściej w postaci postępującego zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego (występują niedowłady, zaburzenia czynności zwieraczy, otępienie), zaburzenia neuropsychiatryczne (zaburzenia koncentracji, zmiany nastroju, psychozy). Objawy mogą się utrzymywać przez wiele miesięcy. Borelioza układu kostno-stawowego charakteryzuje się zapaleniem jednego lub kilku dużych stawów ze znaczną bolesnością i ograniczeniem ruchomości. Proces zapalny może trwać kilka lat i powoduje trwałe uszkodzenie powierzchni stawowych. Może również wystąpić borelioza układu krążenia, która przebiega z ostrymi objawami w postaci zaburzeń rytmu oraz przewodnictwa, zapalenia wsierdzia, mięśnia sercowego oraz osierdzia. Późniejsze zmiany skórne to: zanikowe zapalenie skóry, które jest zmianą typową dla późnego stadium boreliozy i najczęściej występuje na powierzchni kończyn. Rozpoczyna się jako niebieskoczerwonawe przebarwienie skóry z obrzękiem, przechodzące po kilku latach w zmiany zanikowe, którym towarzyszą owrzodzenia, ból, świąd i przeczulica. Występują również zmiany w narządzie wzroku. Obserwuje się zapalenia nerwu wzrokowego, rogówki, tęczówki i naczyniówki.

To choroba zakaźna, zajmująca wiele narządów, przenoszona przez kleszcze, przebiegająca z zajęciem skóry, stawów, układu nerwowego i serca. Liczba zachorowań zwiększa się z każdym rokiem. W Polsce na boreliozę choruje kilka tysięcy osób. Choroba podzielona jest na trzy okresy. W pierwszym borelioza ujawnia się u ponad 50% chorych. Najczęściej pod postacią rumienia pełzającego. Ma on kształt pierścienia z przejaśnieniem w środku i rozwija się wyłącznie na skórze. W stadium drugim rozsianym choroba zajmuje stawy, mięsień sercowy oraz układ nerwowy i wiąże się z rozprzestrzenianiem drobnoustrojów drogą krwionośną. Objawy zależą od zaatakowanego narządu. W stadium trzecim dochodzi do trwałego uszkodzenia wielu narządów: skóry, nerwów obwodowych, mózgu albo oka. Może dojść do przewlekłego zanikowego zapalenia skóry, które ma charakter sinawych lub sinawofioletowych przebarwień. Nie potwierdzono możliwości zakażenia się chorobą przez przetoczenie krwi lub kontakt seksualny. Przyczyną jest zakażenie bakterią typu Borrelia, która jest przenoszona przez kleszcze. Potwierdzenie zachorowania może wymagać wykonania badań serologicznych, bakteriologicznych, a nawet genetycznych w celu zidentyfikowania bakterii wywołującej chorobę. W Polsce boreliozę przenosi przede wszystkim kleszcz pospolity, który żywi się krwią ssaków. Ryzyko zachorowania po ukąszeniu zależy od liczby zakażonych kleszczy na danym terenie. Nie istnieje natomiast, jeśli pobyt kleszcza na skórze wynosi mniej niż dobę. Najbardziej narażone są osoby często pracujące w lesie. Ryzyko można ograniczyć poprzez stosowanie różnych metod ochrony i przestrzeganiu zasad w celu uniknięcia zachorowań na boreliozę.

Jeżeli ukąsił Cię kleszcz nie czekaj na pierwsze objawy infekcji. Wykonaj badania, które w przypadku zdiagnozowania zakażenia pozwolą na podjęcie leczenia na tyle szybko, aby zapobiec dalszym nieodwracalnym i niebezpiecznym zmianom wywołanym przez tą chorobę.
Okres letni to czas, w którym zaczynamy spędzać więcej czasu na łonie natury, na wycieczkach i piknikach. Niestety to także czas masowych ukąszeń przez kleszcze przenoszące groźną chorobę o nazwie borelioza.
Więcej informacji o boreliozie na: http://www.przychodnia360.pl/artykuly/art653,uwaga-na-kleszcze.html

W wakacje zabieramy swoje dzieci na wycieczki do lasu, na łąkę czy nad jezioro. A to są miejsca gdzie żyją kleszcze. Największa aktywność tych pasożytów przypada na okres od sierpnia do października. Więc zbierając dzieci w podobne miejsca musimy zwiększyć naszą czujność, gdyż sam moment przekłucia naskórka i wysysania krwi jest bezbolesny (wydzielina kleszcza działa znieczulająco) i może pozostać niezauważony przez małe dziecko. Do zakażenia dochodzi w trakcie ssania krwi przez kleszcza. Typowymi miejscami ukąszeń są: głowa, uszy, miejsca zgięcia dwóch stawów, ręce nogi. Niektóre kleszcze są zakażone bakteriami Borrelia burgdorferi, które wywołują boreliozę. Bakteria rozmnaża się w komórkach w miejscu infekcji, drogą limfatyczną wędruje do węzłów chłonnych i w efekcie może dostać się do różnych narządów, a nawet do centralnego układu nerwowego.
Więcej na: http://www.przychodnia360.pl/artykuly/art661,infekcje-dzieciece-choroby-brudnych-raczek.html

z boleriozą to trzeba uważać, bo często objawy sa niewidoczne. rumień pojawia sie nie we wszystkich przypadkach, a jesli sie pojawia, to znika po jakimś czasie, trzeba więc zawsze byc czujnym i kontrolowac swoje ciało

Aby usunąć prawidłowo kleszcza należy chwycić go pęsetą tuż przy skórze i wyciągnąć zdecydowanym ruchem do góry. Skórę przemyć ciepłą wodą z mydłem a gdy kleszcz uległ zmiażdżeniu dodatkowo przemyć skórę spirytusem.

A czy zaczerwienienie pojawiające się zaraz po ugryzieniu kleszcza oznacza, że może to być borelioza?

Po usunięciu kleszcza może pojawić się czerwona plamka o średnicy ok. 2 cm i nie(!) jest to objaw boreliozy.

Podobno to częsta choroba u nas.