Syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym (około 4-krotnie przewyższającym hydrokortyzon) oraz dzialaniu przeciwalergicznym, immunosupresyjnym i słabym działaniu mineralokortykoidowym. Nieznacznie wpływa na zatrzymywanie wody i sodu w organizmie, zwiększa wydalanie potasu. Posiada umiarkowany wpływ hamujący na podzwgórze i przysadkę mózgową. W wątrobie ulega konwersji do prednizolonu, który jest jego aktywnym metabolitem, wykazującym działanie biologiczne (ciężka niewydolność wątroby może znacząco ograniczać dostępność leku). Wskazania: Przewlekła kortykoterapia pozasubstytucyjna wg ogólnie przyjętych zasad. Bardzo szeroki zakres wskazań oraz szczególne wskazania specjalistyczne powodują, że ich dokładne wymienienie wykracza poza zakres tego opracowania. Lek stosuje się w onkologii, hematologii, reumatologii, dermatologii, alergologii/pneumonologii, gastroenterologii, endokrynologii, okulistyce, transplantologii, neurochirurgii, wszystkich specjalnościach zabiegowych, w klinice chorób zakaźnych.Uwaga. Ze względu na poważne powikłania i skutki uboczne przewlekłej kortykoterapii, decyzję o podjęciu takiego leczenia należy każdorazowo rozważyć, uwzględniając zarówno możliwe korzyści dla chorego, jak i potencjalne zagrożenia. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na składniki preparatu, układowe zakażenia grzybicze. Ostrożnie stosować w przypadku: wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, uchyłkowatości jelit, choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, niewydolności nerek, nadciśnienia tętniczego, osteoporozy, miastenii, cukrzycy, choroby wątroby, jaskry, zaburzeń psychicznych, zakażeń grzybiczych lub wirusowych, niewydolności krążenia, obrzęków. W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie należy stosować co najmniej 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniach ochronnych. Niepożądane efekty: Hamowanie wydzielania kortykotropiny i endogennych hormonów steroidowych przez nadnercza (posteroidowa niedoczynność kory nadnerczy). Objawy zespołu Cushinga: purpurowe rozstępy i zmiany troficzne skóry, skaza naczyniowa, trądzik, nadmierne owłosienie, zmiana sylwetki ciała, zaniki mięśni, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, hipokaliemia, zaburzenia tolerancji glukozy do cukrzycy posteroidowej, osteoporoza, zaburzenia miesiączkowania, impotencja. Aseptyczna martwica kości, zaćma, jaskra, owrzodzenie żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki. Zaburzenia immunologiczne: spadek odporności organizmu, podatność na zakażenia, grzybice, zaburzenia gojenia ran. Zahamowanie wzrostu u dzieci. Zaburzenia równowagi, parestezje, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu.

Steroidy (nazwa pełna: glikokortykosteroidy lub kortykosteroidy) należą do grupy immunosupresyjnych leków steroidowych. Są one syntetycznymi lekami, branymi doustnie, których skład jest podobny do naturalnych hormonów produkowanych u człowieka przez korę nadnerczy. Kortykosteroidy wykazują silne działanie przeciwzapalne, osłabiają układ odpornościowy człowieka (właśnie dlatego są stosowane w leczeniu miastenii), biorą udział w zwalczaniu stresów pochodzenia fizycznego. Wskazania do leczenia steroidami można podzielić na dwie grupy: substytucyjne (niedostateczne wytwarzanie hormonów przez korę nadnerczy) i pozasubstytucyjne (leczenie miastenii, chorób reumatologicznych, niektórych chorób wątroby, nerek i inne). W leczeniu pozasubstytucyjnym kortykosteroidy stosowane są w dużych dawkach, znacznie przekraczających ich normalne wydzielanie fizjologiczne. Przyjmowanie steroidów (szczególnie w dużych dawkach) wywołuje stan polekowej niedoczynności kory nadnerczy. Ujawnia się ona podczas odstawiania glikokortykosteroidów i objawia się: osłabieniem, zmniejszoną tolerancją wysiłku, zasłabnięciami przy zmianie pozycji, zmniejszeniem łaknienia, biegunkami, odwodnieniem. Dlatego nie wolno odstawiać leku nagle, ale należy powoli zmniejszać dawki (zawsze pod kontrolą lekarza !). Dla zmniejszenia niekorzystnego działania steroidów na organizm, zwłaszcza aby zapobiec zahamowaniu aktywności kory nadnerczy, należy przyjmować pojedynczą dawkę leków rano. Naśladuje to fizjologiczne wydzielanie hormonów kory nadnerczy, których szczyt występuje między godziną 3.00 a 9.00.